Emil Just

Emil Just był niemieckim generałem majorem i członkiem personelu wojskowego. Urodził się 18 czerwca 1885 roku w Brodnicy. Zmarł 21 stycznia 1947 roku w Kownie. Podczas I wojny światowej służył w armii i osiągnął stopień kapitana.

Od listopada 1918 do sierpnia 1919 roku dowodził utworzonym przez siebie Grenzschutz-Bataillon III w Bydgoszczy. Jednostka walczyła przeciwko powstańcom wielkopolskim. Do końca stycznia 1920 roku służył w berlińskiej policji, a w 1924 roku wstąpił do Abwehry. Podczas II wojny światowej pełnił między innymi funkcję attaché wojskowego w Rumunii oraz dowódcy Nadkomendantury Polowej w okupowanej Litwie. W październiku 1942 roku awansował do stopnia generała majora. Zwolniono go ze służby 31 stycznia 1945 roku, po czym wrócił do Berlina. Po zajęciu miasta przez Armię Czerwoną został aresztowany przez Sowietów. W styczniu 1947 roku stracono go pod zarzutem popełnienia zbrodni wojennych.

Na podstawie artykułu „Emil Just” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.