Maria Dąbska

Maria Magdalena Dąbska z domu Suchy była polską lekarką i patomorfolożką, profesorką medycyny. Urodziła się 20 lipca 1921 roku w Brodnicy. Po śmierci ojca przeniosła się z matką i bratem do Warszawy. Podczas II wojny światowej działała w ruchu oporu. Jako członkini Armii Krajowej uczestniczyła w powstaniu warszawskim, udzielając rannym pomocy oraz przenosząc leki i broń. Po wojnie studiowała patologię w Akademii Medycznej w Gdańsku.

W 1969 roku jako pierwsza opisała nowotwór, który później nazwano guzem Dąbskiej. Wspólnie z Januszem Buraczewskim opracowała symptomatologię torbieli aneuryzmatycznej. Pracowała w Instytucie Onkologii im. Marii Skłodowskiej-Curie w Warszawie, gdzie przez dekadę kierowała Zakładem Patologii Nowotworów i szkoliła specjalistów. W czasie stanu wojennego przebywała w Niemczech, gdzie rozpoczęła pracę w szpitalu klinicznym w Siegen. W 1988 roku przeniosła się na Florydę, a w 2006 wróciła do Polski i zamieszkała w Warszawie. Zmarła 20 lipca 2014 roku. Została pochowana w Brodnicy, w której się urodziła.

Na podstawie artykułu „Maria Dąbska” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.