Andrzej Niemojewski
Dramaturg, pisarz, poeta
- Urodzony
- 24 stycznia 1864
- Zmarł
- 3 listopada 1921, Warszawa
- Zawody
- dramaturg, pisarz, poeta
Andrzej Jan Niemojewski, polski poeta, pisarz, dramaturg i publicysta okresu Młodej Polski, urodził się 24 stycznia 1864 roku w Rokitnicy pod Brodnicą. Studiował prawo na Uniwersytecie w Dorpacie, a w 1886 roku został członkiem Konwentu Polonia. Tworzył wiersze, nowele, dramaty, rozprawy i artykuły, tłumaczył z języka francuskiego oraz wydawał tygodnik „Myśl Niepodległa”. Do jego utworów należy powieść „Listy człowieka szalonego”, opublikowana w 1899 roku.
Początkowo działał w ruchu socjalistycznym i Polskiej Partii Socjalistycznej, organizował też akcje oświatowe. W 1899 roku został aresztowany przez władze carskie, a podczas rewolucji 1905 roku popierał strajk szkolny. Później odszedł od socjalistów i przyjął poglądy nacjonalistyczne oraz antysemickie. W artykułach głosił poglądy wolnomyślicielskie i antyklerykalne; zajmował się również astrologią i przedstawiał teorię o astrologicznym pochodzeniu doktryn chrześcijaństwa. W 1911 roku skazano go na rok pobytu w Cytadeli. Zmarł 3 listopada 1921 roku w Warszawie.
Na podstawie artykułu „Andrzej Niemojewski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.