Jerzy Gutt

Jerzy Gutt (1769-1836) był farmaceutą i aptekarzem wileńskim. Pochodził z kalwińskiej rodziny osiadłej w Brodnicy, skąd później przeniosła się do Wilna. Pracował jako urzędnik farmacji w zarządzie gubernialnym, a następnie prowadził aptekę przy ulicy Wielkiej. Miał tam również kamienicę, nazywaną domem Gutta.

W 1805 roku należał do grona założycieli Wileńskiego Towarzystwa Lekarskiego, a od 1806 do 1817 roku był jego skarbnikiem. Redagował „Pamiętnik Farmaceutyczny Wileński”, na którego łamach publikował teksty dotyczące między innymi olejku z gałek muszkatołowych i fałszowania kubeby. Zamieścił tam także przekład pracy J.A. Buchnera o znaczeniu farmacji. Był członkiem loży masońskiej.

W 1832 roku, za pośrednictwem zięcia, przygotował truciznę przeznaczoną rzekomo dla cara Mikołaja I, a w rzeczywistości dla księżnej Stefanii Radziwiłłowej-Wittgensteinowej. Kilka lat później zamierzał zgłosić sprawę wymiarowi sprawiedliwości. Zginął 20 października 1836 roku w Wilnie. Za jego zabójstwo skazano na zesłanie służącego Mikołaja Malinowskiego. Gutta pochowano na cmentarzu ewangelickim w Wilnie.

Na podstawie artykułu „Jerzy Gutt” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.